WIJ

Roman Elvis Peeters in samenwerking met Nicole Van Bael

2009, Uitgeverij Podium, Amsterdam - Uitgeverij Van Halewyck, Leuven

Een dampende cocktail van nihilisme, seks, geld en geweld

Aan het begin van de zomer trekt een vriendengroepje - vier meisjes, vier jongens - naar een viaduct voor een onschuldig experiment. De meisjes zwaaien naar de auto’s terwijl ze hun rokjes steeds uitdagender optillen, de jongens kijken toe. Aanvankelijk heerst er teleurstelling over het resultaat: slechts een paar automobilisten toeteren of slingeren. Maar de volgende dag is het raak. De meisjes veroorzaken een fatale kettingbotsing.

In deze rauwe, nietsontziende roman ontdekken acht jongeren hoe machtig hun lichaam is. Ze spelen, manipuleren, hoereren. Zelfs wanneer één van de meisjes de steeds verdergaande, perverse experimenten niet overleeft, biedt de normloosheid houvast. Tot ook die gaat vervelen.

De kracht van Peeters’ proza ligt in een franjeloze stijl die door zijn uitgepuurdheid een maximaal effect sorteert. Hij koppelt dat vaak aan een verontrustende thematiek. Die combinatie heeft hij tot het uiterste gedreven in zijn nieuwe roman Wij, waarover ongetwijfeld nog flink wat inkt zal vloeien. Neem het van ons aan: de kans is groot dat dit de beste Vlaamse roman van 2009 zal blijken te zijn.Dirk Leyman, De Morgen, 22 april 09

’ .. waarmee WIJ onontkoombaar en dwingend is en dagenlang rondspookt in je hoofd. Al die scenes, soms geestig, raak, luchtig of vreselijk. Geen puber is meer als voorheen. Met WIJ laat Peeters zien opnieuw een consequent denker te zijn. Ook sijpelt wederom iets van werkelijkheid de tekst binnen - grover, nadrukkelijker en genadelozer dan je doorgaans verneemt via krant of journaal. ’WIJ intensiveert de waarneming, verruimt de blik en biedt het beste wat je van literatuur mag verwachten.’ Danielle Serdijn, De Volkskrant, april 09

"De ’Wij’ uit de titel bewandelen een eigen pad, tussen de brave burgers en de criminelen door. Vandaar dat je dit geen immorele roman kunt noemen: er komt geen moraal aan te pas. Peeters weigert ook, zeer verstandig, om het verhaal af te ronden. De laatste zin ’De wereld ligt aan onze voeten’, echoot de allereerste: ’Wij zijn vrij’. Dat zou wel eens kunnen kloppen: de tieners hebben zich intussen ontwikkeld tot wereldwijze opportunisten. Ze maken een goede kans om het te maken. Dat is misschien, na alle chills and thrills, het griezeligste moment in deze roman. Een aanrader." Marc Cloostermans in De Standaard der Letteren, april 09

"Lees en huiver. ’Wij’ is zo grof geschreven dat je je als lezer afvraagt waar je in godsnaam mee bezig bent.Maar ik heb mijn ogen en oren in de afgelopen decennia goed open gehad.(...) ’Wij’ is een snoeihard en doeltreffend portret van kinderen die spelen op de vuilnisbelt van de verveelde welvaartstaat." Jos Van Heck in ’Boek’, maart 09